İnsan eti yiyenlerin laneti

İNSAN ETİ YİYENLERİN LANETİ: KURU HASTALIĞI, ''DELİ DANA'' VE OLASI ZOMBİ'LER.

Kuru hastalığı, Papua Yeni Gine'nin vahşi, ilkel Fore toplumu içinde en yaygın görülen, yamyamlık nedenli bir hastalık.

 Çiğ insan eti veya beyin dokularının yenilmesiyle oluşan bu beyin ve sinir sistemi hastalığı, 1950 ve 1960'lı yıllarda tespit edilmiş, son hasta ise 2005 yılında ölmüştür. Bu endemik, dejeneratif nörönal bozukluk, insanlarda bulunan bir 'Prion'dan kaynaklanan, bulaşıcı bir süngerimsi 'En-sefalo-pati'dir.

Fore'nin karmaşık inanç sistemine göre, her bireyin beş ruhu vardır. Ölümden sonra, çeşitli ritüellerle onurlandırılarak, atalarının ülkesinde yeniden bir araya gelirler. Ahirete giden en etkili yol, vücudun yenmesidir. Ölen kişinin sevenleri tarafından yenilmesinin daha iyi olduğuna inanılır.

İlk hastalık işaretlerinden sonra tedavisi yoktur. Ancak yamyamlık, önce misyonerler, sonra doktorlar tarafından engellenerek, durdurulmuştur.

Kuru belirtileri; dengesizlik, düşme, yürüme zorluğu, koordinasyon kaybı, kas seyirmeleri, titrek duruş ve yürüyüş, kas kontrolünde azalma, konuşmada bozulma, eklem ve baş ağrısı ile başlar, ardından aşırı titremeler yaşanır.

Hasta dengesizdir, zaman zaman depresiftir. Kesinlikle nedensiz kahkahalar atar, normal zamanda yüzü gülümser bir ifade taşır, son evrede desteksiz oturamaz, konuşamaz, idrarını tutamaz, olanlara tepkisizdir ve en son evrede vücudunda tıpkı bir Zombi gibi iltihaplı, kangrenli yaralar oluşmuştur. Ardından zatürre ve yaralar yüzünden ölür. 

Kuluçka dönemi 5 veya 15 yıl sürebilir. Michael Philip Alpers, Avustralyalı bir tıp araştırmacısıdır. 1957'de Adelaide Üniversitesinde iken, 60’li yıllardan itibaren, Yeni Gine'nin kalbinde, macera duygusu içinde, yine de, derin bir araştırma tutkusu ile, yerliler arasında çalışma fırsatı yaratmıştır.

Onlara tuz ve küçük hediyeler ile yaklaşan ekibi ile, büyük bir dostlukla işe koyularak otopsiler yapan Alpers, beyin örneklerinin incelenmesini sağlamıştır.

MEMELİLER TÜRDEŞİNİ YERSE

Kuru Hastalığı, beynin ve sinir  sisteminin dejenerasyonuna neden olmaktadır. Kendiliğinden yayılan bir protein, tüm kuralları bozmuştur, çünkü kendi genlerine sahip değildir. Bu protein, 'Prion' olarak adlandırılmıştır. Yüzyıldan fazla bir süredir tespit edilen ilk yeni patojendir.

Michael Philip Alpers’in araştırmalarına dayanan, Papua Yeni Gine’li yamyam Fore toplumunun sözlü ifadelerine göre, Kuru Hastalığı 1910'larda ortaya çıkmıştı. Ne var ki; herhangi bir nüfusta nadir görülen, spontan bir tek ''Creutzfeldt Jakob Hastalığı'' vakasından (CJD) yayılmıştı.

Eğer etkilenen kişinin beyni yenilirse, bu tek bölüm bir ya da iki nesil boyunca çoğalabilir ve bir salgın başlatabilirdi. Bu, insan eti yemenin ve Kuru benzeri bir hastalığın salgınlarının; insanlık geçmişinde, çok önceleri geniş çapta oluşmuş olabileceği ileri sürüldü.

Görünüşe göre yamyamlık, ve beyin yeme ardından oluşan bu hastalık, insanlığın geçmişindeki karanlık bilmecelerden birine işaret ediyordu.

Kuru durduruldu, ancak 1980'lerin ortalarında “Deli Dana” hastalığı baş gösterecekti. 'Sığır spongiform ensefalopati', yani 'Deli Dana', diğer ineklerin geri dönüşümlü sakatatlarından elde edilen öğünleri yemek zorunda bırakılan zavalllı yamyam ineklerin bir sonucudur.

Britanyalılar hastalıklı sığır eti yemenin, insanlara yayılmasından korkuyorlardı.Ve dehşetli olgu, 1996 yılında, enfeksiyonun insanlarda ''Creutzfeldt-Jakob Hastalığı Varyantı'' olarak ortaya çıktığında gerçekleşecekti.

İngiltere’de bugüne dek görülerek onaylanan 178 ölüm oldu. Kurtarılan 50 kişi, Kuru'ya olan benzerlikleri erken teşhis edildiğinden, öngörülen salgın oranları yaşanmamıştır.

Uzmanlar, Kuru'nun bu hastalıkta yaşadıkları en büyük deneyim olduğunda hemfikirdi. Bu adeta, kendi türdeşini yiyen memelilerin lanetidir. Bunların türdeşini yediğini açıkça ortaya koyar.

Peki, bu prion hastalığı, eğer bir insanda 50 yıldan fazla bir süre boyunca inkübe edilip kuluçkalanırsa, yeniden başka nesillerde hortlayabilir, ya da gizemli biçimde mutasyona uğrayarak Zombi'ler ortaya çıkarabilir miydi? 

Tıbbi araştırmalarda, farklı amaçlar için İnsan dokusu kullanımının, pratikte de olsa, prion hastalığının yayılmasına katkıda bulunabileceğini söylenilmektedir.

Prionlar, beyne ve lenfoid dokulara yayılmadan önce, enfekte et yenildikten sonra, bağırsaktaki lenfoid dokuda kopyalanan bağırsak duvarını geçerler.

Temmuz 2012'de İngiltere Sağlık Koruma Ajansı, İngilizlerden rutin olarak çıkarılmış bir ek doku araştırmasından elde ettiği bulguları yayınladı: 32.400 vakanın 15'inde anormal CJD prionları tespit edilmişti. Bu oldukça endişe vericiydi. Zira, İngiltere nüfusundaki, 2.000 kişiden birine Deli Dana bulaşmış olduğu öne sürülüyordu. Oysa şimdi, bu kişiler gayet sağlıklılardı.

Bu insanlar CJD'yi ileride geliştirecekler miydi?  Kuru hastalığı’nda da görülen o inkübasyon, yani kuluçka süresi çok uzun ve bedenlerinde yıllarca sürecek olan kişiler bulunabilir miydi?

Muhtemelen evet. Gerçekte onlar  taşıyıcılardır ve virüslülerdir. 1996' dan bu yana inkübasyon sürecinde olma olasığı bulunan bir kişi en az 40-50 yıllık bir kuluçka dönemi yaşarsa, 2036 yılında farklı bir biçimde hastalığı ortaya cıkarabilirler miydi?

Kan bağışı veya organ bağışında bulunmaları ise, başkaları için yeniden bir risk oluşturmaktaydı.

Onlar da inkübasyon süreci belli olmayan bir hastalığın gizli taşıyıcıları olarak belli bir sürece kadar toplum içinde bulunabilirlerdi.

Ferda Ercan Uyulan

''Karanlığın Mesajı'' adlı kitabımdan.

Not: Hollanda’da deli dana hastalığı nedeniyle bugüne kadar toplam 3 kişi hayatını kaybetmiş, son insan ölümü 2009 yılında kayıtlara geçmişti. Belçika’da 2006 yılına kadar toplam 133 deli dana vakası görülmüştür. Türkiye'de ise 2025 yılı Ağustos ayında insan ölümü ile sonuçlanan bir vaka görülmüştür.

Karakalem Çizim: FEU / Zombie, 1994

http://www.facebook.com/okultizmveenerji

https://www.facebook.com/karanliginmesaji